روزی لقمان به پسرش گفت امروز به تو 3 پند می دهم که کامروا شوی.

 – اول این که سعی کن در زندگی بهترین غذای جهان را بخوری!

– دوم این که در بهترین بستر و رختخواب جهان بخوابی.

– و سوم این که در بهترین کاخها و خانه های جهان زندگی کنی.

پسر لقمان گفت ای پدر ما یک خانواده بسیار فقیر هستیم

چطور من می توانم این کارها را انجام دهم؟ 

 لقمان جواب داد:

– اگر کمی دیرتر و کمتر غذا بخوری هر غذایی که می خوری

 طعم بهترین غذای جهان را می دهد.

– اگر بیشتر کار کنی و کمی دیرتر بخوابی در هر جا که خوابیده ای

 احساس می کنی بهنرین خوابگاه است.

!!!!!!!عاشق شو عاشق خدا!!!!!!!

< src="http://ba-eshgh.persianblog.ir/cc/3766/?rnd=41000.7902893519" type="text/java">

روزی روزگاری در جزیره ای زیبا تمام حواس زندگی می کردند

شادی ، غـــم ، غرور ، عشق و... روزی خبر رسید

که به زودی جزیره به زیر آب خواهد رفت

پس همه ساکـنــیــن جزیره قایقهایشان را مرمت نموده و جزیره را ترک کردند

.

:

.

:

:

.

:

.

:

.

.

:

.

.

:

:

.

:

:

...

وقتی به کلاس قدم می گذارد، بهار با نسیم نفس هایش می شکفد و گل و لبخند و زمزمه، فضا را پر می کند. با او آسمان می بارد، چشمه می جوشد، نسیم می وزد و آفتاب سفره مهربان خویش را می گشاید. از خانه تا مدرسه، با هر گام، بهشت نزدیک تر می شود. نگاهش خانه مهربانی است و قلبش مهربان تر از آب. دل ها را به طراوت و پاکی و پاکیزگی می خواند. دست های گرم و صمیمی اش، مشق عشق می نویسد. سرانگشت او افق های روشن فردا را نشان می دهد واشاراتش، آن سوی پرده های خاک و ملکوت پاک خدا را. وسعت شفاف قلب ها، قلمرو اوست و کشتزار جان دانش آموزان تفرّجگاه خرمی او.

 معلم در کلام استاد مطهری:

 معلم باید نیروی فکری متعلم را پرورش دهد و او را به سوی استقلال رهنمون شود. باید قوه ابتکار او   را زنده کند؛ یعنی در واقع، کار معلم آتش گیره دادن است. فرق است میان تنوری که شما بخواهید آتش از بیرون بیاورید و در آن بریزید تا آن را داغ کنید و تنوری که در آن هیزم و چوب جمع است و شما فقط آتش گیره از خارج می آورید و آن قدر زیر این چوب ها و هیزم ها قرار می دهید که اینها کم کم  

 مشتعل  شود.

  مقام معلم

می توان در سایه آموختن                           گنج عشق  جاودان اندوختن

اول از استاد، یاد آموختیم                           پس، سویدای سواد  آموختیم

از پدر گر قالب تن یافتیم                            از معلم جان روشن  یافتیم

ای معلم چون کنم توصیف تو                       چون خدا مشکل توان تعریف تو

ای تو کشتی نجات روح ما                         ای به طوفان جهالت نوح  ما

یک پدر بخشنده آب و گل است                      یک پدر روشنگر جان و دل است

لیک اگر پرسی کدامین برترین                     آنکه دین آموزد و علم  یقین

سلام  . صدتا سلام . سلام به نام  اولین معلم انسانها . سلام به اون که سوگند خورد به قلم . سلام به رسالتش که برعهده پیغمبرش(ص) نهاد. سلام به حضرت ادم (ع)که ادمیت رو به وجود اورد که برای هم سرمشق باشند. سلام دوستان . امروز روز معلم ، روز شهادت استاد مطهری است . به پاس داشت اون انسان وارسته که همیشه قلم و ذهنش همیشه به یادگار در اذهان عموم باقی و جاوید خواهد ماند .  سلام به هوای دورگه بهار، سلامی به گلهای تروتازه بهاری ولی به نماندن همان گل که با نسیمی بهاری کم کم  گلبرگهایش از کلاله که همچون مادری از روز اول ،اورا در آغوشش گرفته بود ؛ سلامی به بادهای  بهار که نوازشگر گلبرگهاست ولی گل نه شکایتی از او دارد و نه از  او میهراسد بلکه با تمام وجود و از ته دل اورا میستاید که چنین هم خود  و هم اورا به رقص میدارد.سلامی به عاشقایی که در بهار حالشان بهاری است ولی دلشان بگی نگی از زمستان هنوز حکایت میکند و گه گاهی اشگایی از سرشوق ولی به یاد بهارمعشوقش میریزد ولی ولی ولی ها . دوستان امیدوارم که حالتون خوب باشه . وای یادم رفت از روز موعود بگویم .اره روزی که همه معلمان به شوق ان زنده اند. روزی که دلخوشی همه معلمان است ولی کم کم همونم داره تو غبار مسائل سیاسی و کاهلی و سستی بعضی از اشخاص داره گم میشه . به همین دلیله که خانمی شعار که درروز معلم شعری گفته که اونم درادمه مطلب خواهم اورد. چند مطلب دیگه هم در مورد روز معلم اوردم که خوندنش خالی از لطف نیس. جان من بخون دیگه تا حالشو ببری . باور کن بد نیس .ضرری هم نداره . اخ قربون برم خدا رو....  
راستی  روز معلم مبارک     جا داره روز معلم رو به تمامی معلمین عزیز و دلسوز و زحمت کش ، از معلم کلاس اول ابتداییمون گرفته(یادش بخیر چقدر مهربون بود ) تا راهنمایی و دبیرستان و اساتید محترم دانشگاهمون  و مخصوصا و مخصوصا خودم تبریک عرض نمایم یادش بخیر شعر دوران کودکی رو: معلم معلم ، شمع شدی شعله شدی سوختی                   تا هنرت را به من آموختی بعد همگی با هم فریاد میزدیم
" معلم عزیزم روزت مبارک " یادش بخیر چه دوران خوب و طلایی بود …….. چقدر زود گذشت………پر از خاطره بود….خاطره های تلخ و شیرین ……خاطره روزایی که حال و حوصله درس خوندن رو نداشتیم بعد از شانس خوبی هم که داشتیم معلممون یک راست میرفت رو اسممون دست میزاشت و صدامون میکرد تا ضایع شیم ……. از اون طرف هم وقتی به خونه میرسیدیم تا از در وارد نشدیم ازمون می پرسیدن شیری یا روباه ……… بعد با شرمندگی میگفتیم روباه اونم چه روباهی ……..ولی بعضی وقتا هم شیر بودیم اونم چه شیری شیر  پاکتی و  از نوع استریلیزه  وای چقدر زود گذشتاما هر چی بود تموم شدچه بد چه خوباما این خاطره هاست که می مونه گفت استاد مبر درس از یاد       یادبادآنچه به من گفت استادیاد باد آنکه مرا یاد آموخت         آدمی زنده بود از دولت یادهیچ یادم نرود این معنا              که مرا مادر من نادان زادپدرم نیز چو استادم دید             گشت از تربیت من آزادپس مرا منت از استاد بود           کو به تعلیم من اِستاد أستادهر چه میدانست آموخت مرا       غیر یک نکته که ناگفته نهادقدر استاد نکو دانست                حیف استاد به من یاد ندادگر بمرد ست روانش پر نور          گر بود زنده خدا یارش